Gisteren stonden we nog achter de stand van Medair in de Jaarbeurs in Utrecht en hebben we prachtige verhalen gehoord van twee mensen die al eerder met Medair naar het veld zijn geweest, Jiska die naar Angola is geweest en Kees Jan die voor Medair in Kenia/Zuid Soedan heeft gewerkt.

Vandaag mochten we weer achter de stand van Medair in onze eigen gemeente! Ons enthousiasme blijft maar groeien en hopelijk was dat vandaag weer te merken in onze gemeente tijdens de WE-dag (WereldEvangelisatiedag). Ook daar mochten we weer met een stand staan en hadden we vijf minuten om iets te vertellen over Medair. Aangezien we al eerder ons verhaal in de gemeente hadden verteld en ook al de DVD van Medair hadden laten zien, besloten we nu om iets interactiefs te doen. Willem was de presentator van de “Medair quiz” en Wendy mocht “Leontien” nadoen (op het bordjes omdraaien na dan…) en mensen uit de spanning halen, door de antwoorden te geven en deze toe te lichten. Met vragen als: Wat is de gemiddelde afstand die vrouwen in Azie en Afrika afleggen om water te halen? en hoeveel mensen zijn chronisch ondervoed op aarde? werden mensen aardig aan het nadenken gezet. Daarnaast schrokken velen toch weer van de hoge cijfers! Nog genoeg te doen in de wereld!

Naast onze “quiz” over Medair en noodhulp waren er nog 11 andere projecten die werden toegelicht. Een mooi geheel en zo bijzonder om de diversiteit van mensen te zien en toch ook zo’n eenheid! Iedereen mag op zijn/haar eigen manier een steentje bijdragen! Ieder mens is uniek! Of je nu thuis, in Nederland blijft, of ergens ver weg gaat… We kunnen allemaal “iets” doen. Heel bijzonder!
Na deze presentaties konden we achter onze stand meer uitleg geven over Medair en waar de plannen op dit moment heen leiden… ook waren er verschillende hapjes en speciaal voor deze gelegenheid had ma Floor twee prachtige “Medair-taarten” gemaakt, die ook nog eens heerlijk smaakten! Ook de andere heerlijkheden mogen niet ongenoemd blijven, lekkere broodjes, vruchten, cake’s, appelflappen, gehaktballetjes, pannenkoeken noem maar op!

En als kers op de taart heeft het ook nog eens een mooi bedrag voor Medair en de vele andere goede doelen opgeleverd!
Nog maar een kleine drie weekjes en dan zitten we al in Zwitserland! Alles gaat nu in een sneltreinvaart!

Ontvang je onze nieuwsbrief nog niet, maar zou je die wel graag willen ontvangen, ga dan naar “communicatie” en meld je aan!

Ja, je leest het goed. Het is helemaal rond (op het opstellen van de contracten en het tekenen daarvan na dan…), 12 mei vertrekken we naar het hoofdkantoor van Medair in Zwitserland voor een periode van bijna 3 maanden.

We hebben flink gelachen om onze collega’s die de primeur kregen van dit nieuws, maar waarbij hun gezichten veranderden van bewondering voor wat we zouden gaan doen ergens in Afrika in primitieve en erbarmelijke omstandigheden om noodhulp te verlenen tot verbazing op hun gezichten over de nieuwe plannen om voor 2,5 maand in Zwitserland te gaan werken, het land wat toch wel bekend staat om haar rijkdom… Er moest natuurlijk even gezegd worden dat we nu toch wel erg decadent bezig waren…

Maar goed, al de luxe en gekheid op een stokje… we vinden dit echt heel bijzonder en danken God dat dit allemaal zo speciaal en gezegend verloopt. Het verloopt tot nu toe mooier dan we hadden durven hopen en dromen. Dit is voor ons echt heel gaaf en een uitstekende kans om Medair van heel dichtbij te mogen leren kennen. Daarnaast is het natuurlijk erg goed voor het uitbreiden van ons talenpakket (Duits en Frans was toch wel aardig weggezakt) en het verbeteren van ons Engels. En tenslotte kunnen we al vast wennen aan het lang van huis zijn… welk huis?

Wat worden dan onze taken?
In eerste instantie zal Wendy de HRM afdeling gaan ondersteunen en daarnaast zal zij Randall (de CEO – Chief Executive Officer) van Medair als personal assistant daar waar nodig gaan bijstaan.

Willem gaat helpen bij de implementatie van een Active Directory, een Documentation Management System, en nog veel meer IT-gerelateerde zaken.

Afgelopen middag heeft Willem direct zijn baan opgezegd. Na acht jaar voor DHV te hebben gewerkt is het mooi geweest. Wendy’s contract loopt tot eind april dus alles valt weer zo mooi samen.

We willen graag afsluiten met een tekst uit de Bijbel (in ’t Engels), we vertelden jullie al eerder dat we alles in Gods handen leggen, dit gaat met ups en downs, want soms denk je het zelf allemaal wel weer te regelen, maar er gebeuren prachtige dingen als je het allemaal aan Hem geeft. De wonderen zijn de wereld nog niet uit! God heeft ze in Zijn hand!

“For I know the plans I have for you; declares the Lord, plans to prosper you and not to harm you, plans to give you hope and a future”…
Jeremiah 29:11

Was dat even schrikken vandaag! Totaal onverwachts wordt Willem ineens op z’n werk gebeld door Martina van HQ (Hoofdkantoor van Medair)…

Of we voordat we het veld ingaan misschien ook nog 1 tot 3 maandjes op het hoofdkantoor willen werken… Ze hebben grote behoefte aan een IT-er die orde op zaken stelt en ze kunnen ook goed hulp gebruiken op de administratie- en marketingafdeling. Klinkt als geschikte klus voor ons…

We zijn verrast door dit snelle telefoontje, tegelijkertijd heel enthousiast, maar ‘t lijkt net of we twee maanden vooruit zijn gesprongen in de tijd, hadden dit nog niet verwacht en zitten ook vol vragen natuurlijk. Wat kan het toch snel gaan opeens!

Deze week krijgen we meer informatie, maar we hebben al aangegeven dat we hier zeker voor open staan. Ook gaven ze aan dat ze onze CV’s hebben gestuurd aan de Project Manager in North Sudan met betrekking tot het veldwerk… spannend! Ons hart gaat nu wel roffelen en in onze buik hebben we vlinders. Het wordt steeds concreter allemaal! Spannend! We houden jullie op de hoogte!!

Gisteren was het dan zover! Op naar de notaris en de overdracht van ons huis was binnen enkele ogenblikken een feit. Een huis armer… het is heel gek, maar we hebben eigenlijk niet eens echt “afscheid” hoeven nemen van ons huisje. Het is heel normaal, net alsof we onze tijd daar gewoon gehad hebben en dat ’t goed is zo. Geen tranen bij emotionele Wen, geen moeite bij nuchtere Wim. Het is gewoon goed zo! En alles is weer vlekkeloos verlopen! Wij wensen de nieuwe bewoners van de Weg van de Vrede heel veel woonplezier!

Het is misschien een beetje vreemd, anno 2006 als getrouwd stel weer bij je ouders intrekken, maar het heeft zo z’n voordelen! Vannacht hebben we hier voor ’t eerst geslapen en dat was heerlijk! Ja, ja… totdat we worden uitgezonden zullen we weer bij m’n ouders wonen, ik kan je vertellen dat dat weer heel anders is, maar zeker lekkerder dan de afgelopen weken “kamperen in ons eigen huis”, dat was echt leeg en oncomfortabel, maar ik denk dat ’t allemaal bijdraagt aan onze tijd straks in verweggistan! Maarre… nu maar even de voordelen op een rij:

• Ze zijn wel heel lief hoor, die ouders van ons!
• Er wordt voor ons gekookt;
• We kunnen alvast wennen aan weinig privacy (of dat een voordeel is, daar zijn we nog niet helemaal uit… );
• We worden heerlijk verwend;
• Scheelt enorm in de kosten;
• M’n ouders hebben nu ook internet!
• We hoeven geen tijd meer vrij te maken om bij ze op “bezoek” te gaan…
• De was en de boodschappen worden gedaan;
• We houden ineens tijd over!

Waarom hebben we dit eigenlijk niet eerder gedaan??

Hahaha…

(voor adresgegevens zie: “communicatie”)