We willen graag weer iets met jullie delen. Een paar weken geleden kregen we namelijk van Medair te horen dat ze op dit moment en waarschijnlijk ook aan het begin van volgend jaar, nog steeds geen plekje in het veld voor ons beschikbaar hebben. Ze vinden het heel jammer en er kan opeens verandering in komen, maar ze willen ons ook niet laten wachten voor iets waarvan ze niet weten wanneer het komt. Moeilijk. Want bij Medair ligt ons hart, maar om heel eerlijk te zijn niet op het hoofdkantoor in Zwitserland…
Wat doen we nu? We hadden natuurlijk al over de diverse scenario’s nagedacht, maar tot nu toe liep alles zo mooi in elkaar over, dat we verder niet echt plan B of C hoefden toe te passen. Maar wat nu? We hebben er over gepraat, voor gebeden en uiteindelijk hadden we het nog niet echt duidelijk voor ogen, maar we hebben wel een besluit genomen en dat is dat we naast Medair ook naar andere organisaties gaan kijken. Gewoon om te zien of God deuren opent of sluit. En dat hebben we gedaan!
Toen we twee weken geleden op een zaterdag aan het zoeken waren naar nieuwe organisaties kregen we ook een e-mail binnen (we zijn geabboneerd op crosswalk, die sturen ons dagelijks teksten uit de bijbel met daarbij een klein verhaal wat we dan samen behandelen), waarin het volgende stond:
God-inspired delays?
(De rest van de tekst zal ik voor jullie in t nederlands vertalen, maar de titel wil ik graag houden zoals het is).
Vertragingen in ons leven zijn niet altijd makkelijk of te verzoenen met onze eigen gedachten. Vaak, als we vinden dat God niet op tijd antwoord geeft op ons gebed, dan wijzen we naar allerlei eigenschappen van God’s karakter die suggereren dat het hem niet uitmaakt. Dit was ook het geval met de zussen van Lazarus (zie het verhaal in de Bijbel – Johannes 11), toen Lazarus ziek werd en dood ging. Jezus was een hechte vriend van Lazarus en zijn twee zussen, Maria en Martha. Toen Jezus pas twee dagen later aankwam, beschaamde Martha Hem door te zeggen: “Als je eerder was gekomen, dan zou hij niet dood zijn geweest.” Ze suggereerde dat Jezus niet genoeg om hem gaf omdat hij niet gelijk was gekomen toen daarom werd gevraagd. Het was een zaak van prioriteiten voor Jezus, geen gebrek aan liefde.
God moet vaak zijn werk uitstellen om een doel te kunnen bereiken dat alleen maar bereikt kan worden door uitstel. Jezus moest Lazarus wel eerst dood laten gaan, zodat het wonder kon geschieden om het volledige effect te hebben. Als Jezus zomaar een zieke man genas, dan was de impact van dat wonder lang niet zo groot als het opwekken van een man die al vier dagen dood was. Dit is de grootste “public relations-daad” van zijn gehele dienst op aarde. Wat velen zich niet realiseren is dat de sleutel tot dit hele verhaal het volgende hoofdstuk is.
Omdat velen hadden gehoord dat Jezus dit grote wonder hadden gedaan, gingen ze uit om hem te ontmoeten en zij kwamen tot geloof. Dus de Farizeeen zeiden tot elkaar: Je ziet dat we niets bereikt hebben, kijk maar, de hele wereld loopt achter hem aan. (Johannes 12:19). Als Jezus Lazarus niet uit de dood had opgewekt, dan was er geen menigte geweest om hem te aanbidden toen hij Jeruzalem binnen kwam rijden op een ezel.
God bereid vaak de weg zo, dat Zijn glorie zichtbaar kan worden door de gebeurtenissen die plaatsvinden. Hij deed dit met Mozes en Farao, en stond daar uitstel na uitstel toe voordat hij Israel bevrijdde van Egypte. Hij deed dit met Abraham en Sarah voor het beloofde kind, Isaac. God gaf Sarah een baby, terwijl ze de leeftijd om een baby te kunnen krijgen allang voorbij was om zijn grote kracht te kunnen laten zien.
Wij geloven dat God dit alles ook doet in ons leven. Het feit dat er nu nog geen plekje voor ons is, geeft ons de tijd voor de nodige voorbereidingen, hier leren we zelf van, maar ook anderen. God is aan het werk en hij weet waarom dingen nu niet gebeuren, maar later misschien wel. Geef niet op! Ze zijn bedoeld om het doel duidelijker zichtbaar te laten worden, we moeten trouw blijven.
Wat zijn nu de dingen die wij achteraf zien, waardoor we heel blij zijn dat we nog niet in het veld zitten, terwijl we voor die tijd teleurgesteld waren dat er nog geen plekje was:
- Wij hebben heel veel geleerd over onze relatie en zijn nog dichter naar elkaar toegegroeid;
- Wij hebben heel veel geleerd over het zijn in groepen;
- We hebben veel geleerd over het hebben van weinig privacy;
- Wat als Willem met zijn nierstenen in het veld was geweest?
- We hebben dingen op het hoofdkantoor van Medair mogen doen die echt nodig waren;
- We hebben mensen mogen ontmoeten die ons leven verrijken;
- Onze ouders en vrienden en familie kunnen wennen aan het idee dat we weg zijn…
En zo is er nog meer op te noemen. We voelen ons bevoorrecht dat wij deze voorbereidingstijd krijgen, dat God ons zo kan vormen om ons te krijgen waar Hij ons wil hebben. We zijn blij dat we worden gekneed en gevormd, zodat we straks optimaal ons werk kunnen doen om anderen Zijn liefde en zijn hoop te kunnen tonen.
Er is nog zoveel meer wat we gezien en beleefd hebben, maar te veel om op te noemen. We hebben in ieder geval twee heerlijke weekenden gehad! En ookal zeggen de foto’s niet half hoe mooi het werkelijk was, ze geven toch een kleine indruk, dus enkele foto’s van de omgeving zijn binnenkort