Zoals jullie gisteren hebben kunnen lezen is er flinke onrust gaande geweest in Malakal. Drie stafleden van Medair zijn geevacueerd en de activiteiten zijn noodgedwongen stop gezet nadat er maandagavond heftige geweerschoten klonken en er een hevige strijd gaande was in de straten van Malakal. De Medair medewerkers konden onderduiken in een compound van de UN voordat ze geschokt, maar niet gewond, konden worden overgevlogen naar Lokichoggio in Kenia.

UN Secretaris-Generaal Kofi Annan is diep bezorgd over deze zaken. Hij omschrijft het als een ernstige schending van de veiligheidsmaatregelen van het vredesverdrag. Kofi Annan verzoekt de regering van Nationale Eenheid en de regering van Zuid Soedan om al het mogelijke te doen om de situatie, die nu relatief kalm is, te handhaven. En hij drukt de hoop uit dat enige verschillen in dit gebied vreedzaam zullen worden opgelost.

Het aantal slachtoffers in Malakal is nog niet bekend. Rapporten lopen uiteen van tenminste twaalf doden tot honderden doden. Laten we hopen dat de eerstgenoemde rapporten dichter bij het aantal zitten.

Malakal is een belangrijke logistieke basis voor Medair, zoals we al eerder hebben gemeld op de website. Het biedt transport en hulp aan Medair’s projecten in Melut en Payuer. Medair werkt al meer dan tien jaar in deze afgelegen gebieden en biedt daar eerste hulp, gezondheidscentra en schoon water bronnen, om deze projecten te continueren en te behouden traint Medair daarnaast de lokale staf.

Medair heeft voor 2007 in de planning om deze vitale services uit te breiden in de omgeving van Melut door het openen van drie eerstelijnsgezondheidszorgunits en een eerstelijnsgezondheids-zorgkliniek.

Medair is diep bezorgd over de recente vijandigheden in Malakal, maar blijft toegewijd om het lijden in deze gebieden te verminderen en te stoppen en hoopt snel deze levensreddende projecten te kunnen hervatten.

Klik hier om op de website van Medair het volledige persbericht te lezen (engels).

Op dit moment kan er nog niets gezegd worden over ons vertrek naar Malakal in Januari. In zes weken kan er veel gebeuren. We zijn ons er nu nog meer van bewust dat situaties in korte tijd totaal kunnen veranderen in Soedan. Ondertussen worden we hier op het hoofdkantoor in ieder geval goed op de hoogte gehouden en is het een kwestie van afwachten hoe de zaken zich verder gaan ontwikkelen. Medair stelt de veiligheid van eigen medewerkers voorop. 

Wij bidden en hopen dat de situatie zal veranderen en de rust en vrede in Malakal zal terugkeren, zodat we de mensen die het zo hard nodig hebben kunnen gaan dienen.

——————————
Andere bronnen: Reliefweb & Reuters 

Gisteren en eergisteren zijn er gevechten uitgebroken in Malakal tussen de SPLA (Sudan peoples liberation army) en de militie onder leiding van majoor generaal Gabriel Tang die in verband staat met de Sudanese gewapende troepen (SAF).

De informatie die we gisteren kregen is dat Gabriel Tang’s troepen twee SPLA soldaten hebben aangevallen en dat een soldaat gedood is en de andere gewond. In reactie daarop namen SPLA troepen gelijk actie en hebben het huis van Gabriel Tang in bezit genomen. Het aantal slachtoffers aan beide kanten is niet bekend. Om de veiligheid te verzekeren van de UN en alle humanitaire personeel in Malakal, heeft de UN iedereen naar een andere locatie gebracht.

De medewerkers van Medair (op dit moment alleen nog maar 3 Keniaanse stafleden omdat de basis in Malakal nog in opbouw is), zaten midden in de situatie waar de gevechten plaatsvonden.

Het goede bericht van een uur geleden is dat het inmiddels weer wat rustiger is geworden in Malakal en dat de 3 stafleden van Medair uit Kenia, die ter plaatse waren in Malakal, inmiddels veilig zijn geevacueerd naar Juba tijdens een overeengekomen staakt het vuren waarbij er vliegtuigen konden landen om de hulporganisaties in veiligheid te brengen.

Andere staf van Medair uit de Upper Nile regio (de regio die we vanuit Malakal gaan ondersteunen en die nu nog vanuit Lokichoggio worden ondersteund) zijn voor alle veiligheid ook geevacueerd naar Lokichoggio in Kenia.

Tot zover de update over de situatie in Malakal. we danken God dat de staf veilig is. Zouden jullie met ons mee willen bidden voor een veilige situatie in Malakal?

——————————-
Officiele bronnen: Medair en Reliefweb

Zaterdagochtend openen wij onze brievenbus. Altijd leuk, post. Wat zeg ik? Bijna altijd leuk, post. Dit keer iets minder… afzender: de Nederlandse ambassade uit Zwitserland. Zouden de ID-kaarten nu al klaar zijn? Lijkt ons niet. We openen de enveloppe en een sjaggarijnige Wendy (tsja, we mochten echt niet lachen…) staart ons aan. De foto is teruggestuurd en blijkt toch niet goed!! Hoofd is iets gekanteld, schouders staan niet recht en er wordt niet helemaal recht in de camera gekeken.

Is dat systeem eigenlijk voorbereid op mensen die scheel zijn of waarvan de schouders niet helemaal gelijk lopen?

Quote uit het vorige bericht: “We zijn weer een stap verder! Die ID-kaarten komen er wel en wij hebben weer een ochtendje een hele andere kant van Zwitserland gezien. De reis erheen was prachtig“

We klampen ons maar vast aan het laatste deel van dit bericht, want die ID-kaarten komen er toch niet…!

Aangezien het nu allemaal veel te kort dag is, we geen zin hebben om nogmaals naar Bern te reizen en het nog steeds niet zeker is of we wel een visum nodig hebben voor Zuid Soedan, hebben we besloten de hele aanvraag terug te draaien…

Keep on smiling (behalve op de pasfoto’s…)!!

1). Toestand waarin alles volgens de regels en met papieren en formulieren geregeld wordt => de ambtelijke molen, parafencultuur

Lees hier waarom “Van Dale” wederom gelijk heeft… ambtelijke molen, alles volgens de regels, met papieren en formulieren… helemaal waar!

Vanochtend ging onze wekker al vroeg om vervolgens op de trein te stappen naar Bern, waar we in het centrum pasfoto’s hebben laten maken om daarna bij de Nederlandse Ambassade, 20 minuten verderop, een tweede paspoort aan te vragen. We hebben een tweede paspoort nodig als we een visum aan moeten gaan vragen voor Zuid Soedan, omdat je dan je paspoort moet inleveren. Het kan soms wel even duren voordat je die terugkrijgt en we hebben 22e december wel weer een reisdocument nodig als we teruggaan naar NL…

Eenmaal bij de ambassade in Bern aangekomen, riep de dame achter de balie ons na dertig seconden al bij het loket. Zij gaf gelijk aan dat een tweede paspoort alleen bij hoge uitzonderingen werd uitgegeven en zelfs de prachtige brief van Medair in het engels en met handtekeningen en stempels mocht niet baten. Toch kwam ze met een lumineus ander voorstel – waarom hadden we daar zelf nog niet aan gedacht? – en dat was een ID-kaart…. die kun je immers gewoon naast je paspoort aanvragen… Helemaal geen 2e paspoort nodig…

Dus wij vullen al het papierwerk in en halen vervolgens met glunderende gezichten onze gloednieuwe pasfoto’s tevoorschijn. Niet dat ze mooi zijn, we lijken wel zo uit de gevangenis gestapt met onze strakke gezichten, maar ze zijn wel speciaal gemaakt bij Foto Dany (een fotograaf die ons een paar dagen daarvoor door de NLse ambassade was aangeraden omdat er met de invoering van de Fotomatrix heel wat voorschriften zijn)… En ja hoor, tevreden glimlachend meet de vriendelijke dame achter de balie de maten van de foto van Willem op. Hij lacht niet, check, hij kijkt netjes streng, check, de achtergrond is grijs, check, en ja, z’n gezicht past tussen de lijntjes, check, en de ooraanzet is ook goed, check.

Maar dan zie ik de vriendelijke dame plotseling nee schudden… ik zie dat ze mijn foto in haar hand heeft en ik hoor haar zeggen: “Je kijkt te veel omhoog.” “Wat? O, nee, hoe kan dat, niet goed? Maar de foto is gemaakt bij Foto Dany.” Alsof dat enige indruk zou maken. “En je voorhoofd en haaraanzet zit te hoog, je hebt een lang slank gezicht (dat vleidde me dan wel weer…) en dat is moeilijk foto’s maken, maar het moet echt anders.” Vervolgens legt ze de foto weer onder het rode transparant, de maatvoering voor het fotomatrixmodel 2006 en liet het mij ook nog eens zien. Ja, dat is duidelijk, mijn gezicht past niet tussen de lijntjes…
Het heeft allemaal te maken met een chip in het nieuwe paspoort waarin een gezichtsopname is opgeslagen. Aan de foto die men hiervoor gebruikt worden strenge eisen gesteld en die eisen kan men vinden in de Fotomatrix.

Dus wij maar weer terug naar de andere kant van de stad om nieuwe foto’s te laten maken. Vastbesloten dat we niet gaan betalen voor de nieuwe set foto’s en allerlei scenario’s bedenkend hoe we haar dat duidelijk gaan maken, arriveren we bij Foto Dany. Daar komt de dame al op ons aflopen, als ze ons ziet hapert ze… Was, was ist passiert? In ons beste Duits leggen we uit dat de foto van mij niet goed is en dat ‘ie over moet. De hele scenario’s kunnen we vervolgens uit ons hoofd zetten, want met 100.000 excuses maakt ze gewoon vier nieuwe foto’s en kunnen we opgelucht weer naar de ambassade vertrekken.

Enigszins triomfantelijk leggen we evenlater mijn nieuwe foto’s op de balie. Toch kijkt haar gezicht nog steeds bedenkelijk. Het vertrouwen zinkt me naar de schoenen en ik heb genoeg bureaucratie gehad voor vandaag. Willem heeft tijdens de wandelingen het positieve in me naar boven gebracht en het negatieve eruit gepraat, dus toch blijf ik lachen en die lach wordt evenlater dan toch beloond… Ze zijn goed!

We zijn weer een stap verder! Die ID-kaarten komen er wel en wij hebben weer een ochtendje een hele andere kant van Zwitserland gezien. De reis erheen was prachtig!

Omdat de tijd nu vliegt, we veel vragen krijgen, er veel te weinig dagen in een maand zitten om nog maar te zwijgen over de minuten in een uur, dachten we dat het goed was om alvast iets meer informatie te zoeken over het land Zuid Soedan, maar ook over de werkzaamheden van Medair in Zuid Soedan.

Wat kan Medair betekenen voor een land verscheurd door burgeroorlogen en voor de grote stroom van terugkerende vluchtelingen? Zoals je zult lezen in deze projectinformatie brengt Medair de belang-rijkste hulp in nood en probeert daarnaast ook een stukje van de liefde en hoop uit te stralen die Jezus heeft voor een ieder van ons.
 
 

Klaas van Mill de “deputy country director” van Medair Zuid Soedan is deze week in Malakal om de bouwwerkzaamheden te coordineren en heeft ons wat foto’s gestuurd van het teamhuis. Zie bovenstaand plaatje… Naast dit huis worden er nog zo’n 4 tot 6 tukuls (een tukul is een traditionele hut, vaak gemaakt van stokken en modder) gebouwd als accomodatie voor alle staf. Wij krijgen óf een eigen tukul óf een eigen kamer in het huis.

Ook zie je hier een plaatje van een werkende V-sat installatie, dus we zullen straks toch met redelijk hoge snelheid met de buitenwereld kunnen worden verbonden… 

Wij krijgen steeds meer kriebels! En kijken enorm uit naar de tijd die komen gaat! Spannend! Heel bijzonder dat datgene waar we al zo lang naar uit hebben gekeken, nu daadwerkelijk vorm gaat krijgen! Nog maar iets meer dan twee maanden en dan vertrekken we al… niet voor te stellen nu eerlijk gezegd! De tijd vliegt!