Willem moest vandaag afscheid nemen van zijn verjaardags-cadeautje die hij in juli van Wendy had gekregen. Toen zei hij: “Dit is een van de leukste cadeautjes die ik ooit voor m’n verjaardag heb gekregen!!”

Sindsdien heeft hij dan ook trouw voor z’n geiten gezorgd en veel met ze geknuffeld. Helaas konden ze niet langer in onze compound in Malakal blijven. Binnenkort worden er namelijk twee grote containers ingevlogen, waar voorraden voor onze emergency response teams in worden opgeslagen. Dus er is geen ruimte meer in het enige gebied met genoeg gras voor Billy & Bessy… Eerst was het plan om ze te slachten en dan samen met de lokale staf op te eten, maar de Kenianen vonden de geiten nog niet dik genoeg.

Gelukkig hadden onze collega’s in Melut wel oren naar een paar geiten die hun grote compound kunnen opvrolijken en ‘t gras kort kunnen houden zodat er minder kans is op slangen…

Dus vandaag zijn ze dan per boot (vandaar het reddingsvest) vervoerd naar Melut…

Dag Billy & Bessy!!

Na tien dagen heerlijk de rust te hebben gehad en weinig bezoek te hebben gezien, zijn we nu echt weer in de drukte terecht gekomen, waarin we ook weer veel bezoekers krijgen, net zoals voordat we weggingen. Veel van die bezoekers komen onaangekondigd binnen zetten en hebben nog nooit gehoord van een afspraak maken! Moet je net ons hebben… 

We stellen een paar van deze bezoekers aan jullie voor… Soms komen er een of twee, soms een hele hoop tegelijk. Brutaal bezoek dat onaangekondigd binnen komt wandelen en hongerig als ze zijn, recht op ‘t eten afgaan. Het ergste van alles… ze weigeren dood te gaan!

We stellen u voor aan onze “compound-ratten-en-mieren…”

De mieren vallen uiteindelijk nog wel mee, die ruimen de boel wel weer netjes op, het geeft soms een beetje een apart smaakje aan de thee als je thee met suiker neemt en er een klontje mier meekomt, maar ze zeggen dat ‘t nog gezond is ook…
Maar die ratten… daar raken we maar niet aan gewend!

Alhoewel… we zeggen dat die mieren wel meevallen, maar dan moet je geen mieren hebben die op termieten lijken en zich overal doorheen eten. Ze leven zelfs in onze betonnen hal, waar ze een gat in de vloer hadden gemaakt,… zouden ze onder het huis zitten. We hebben ze inmiddels met wat petrol kunnen uitroeien, tenminste; ze komen niet meer naar de oppervlakte,… maar toch.

En dan hebben we nog niets gezegd over de beesten* die niet regelrecht op ‘t eten afgaan, maar het leuk vinden om je ’s nachts wakker te houden door heel veel lawaai te maken of je leeg te zuigen,…

*vleermuizen, muggen, ezels, honden en sprinkhanen

Wat was dat lekker zeg.. Na een lange rotatie van bijna 3 maanden waarbij we elkaar vaak moesten missen omdat we in verschillende locaties werkten mochten we nu heerlijk bijkomen en genieten van een R&R. Dit keer zijn we niet in het teamhuis in Nairobi gebleven maar zijn we met een echte ouderwetse nachttrein naar Mombasa gegaan waar we samen echte quality time hebben ervaren.

Na een rit van bijna 18 uur in de trein, gevolgd door onderhandelingen met een aantal taxichauffeurs, een rit met de taxi en de veerboot kwamen we aan in Tiwi - dit ligt in het zuiden van Mombasa. Het hotel wat we in gedachten hadden zag er geweldig uit en pastte ook nog eens in ons budget. Er waren niet bijzonder veel extra activiteiten in het hotel aanwezig en het hoogseizoen was nog niet begonnen, waardoor de rust echt te merken was en dat hadden we nou juist net zo hard nodig…

Normaal gesproken zouden we tijdens een vakantie niet gelukkig worden als we de hele dag maar liggen, boekje lezen, slapen, eten en zwemmen maar nu… Geweldig!

Wendy is tijdens de vakantie voor een andere ‘look’ gegaan en mag zichzelf nu Afrolander noemen. Foto’s hiervan en meer zijn terug te vinden op FlickR.

Buiten een super schoon zwembad met een lengte van 168 meter lang ligt het hotel direct aan een parelwit zandstrand omgeven door palmbomen met een uitzicht op de prachtige Indische oceaan. Die oceaan was ook echt geweldig, flinke golven, koralen en een spelende Willem in het water

Afgelopen week zijn we weer teruggekomen in Nairobi en hebben we het werk weer opgepakt, wat altijd weer even wennen is, maar ook weer een nieuwe uitdaging en interessant; en we hebben weer nieuwe energie en nieuwe ideeen, dus we kunnen er weer flink tegenaan… Maandag vliegen we naar Loki waarna we een dag later weer vertrekken naar Malakal. Voor Willem zal er de komende periode veel veranderen maar hierover later meer…