Zoals we in onze vorige blog al kort vertelden hebben we een prachtvrouw in Nairobi ontmoet. Een Sudanese vrouw. We zijn via een collega met haar in contact gekomen en zijn vol van haar hoop en positiviteit. we hebben vaak van mensen gehoord dat wij positief zijn, nou dat zijn we misschien ook wel (proberen we in ieder geval zeker), maar we hebben nog geen 1% aan moeiten en zorg meegemaakt als wat zij in haar leven al doorstaan heeft en dwars daardoorheen straalt ze zoveel hoop uit! Wauw!

Mary heeft tijdens de oorlog in Soedan gewoond, met alle gevolgen van dien, tijdens de oorlog is ze naar een vluchtelingenkamp in Kenia gevlucht. Sinds een klein jaartje heeft ze nu een eigen onderkomen in Kenia, waar ze ons had uitgenodigd, nadat ze een keertje bij ons in het teamhuis op bezoek was geweest. Het is een klein plekje, helemaal als je beseft dat ze negen kinderen heeft (er staan maar drie bedden en twee banken) en als je hoort dat ze ook weeskinderen te eten en onderdak geeft. Daarnaast leert ze vrouwen met HIV/AIDS om sieraden te maken en luistert naar hun verhalen en geeft ze advies, ook verteld ze hen over haar hoop en vertrouwen, over God in haar leven. Echt zo’n ontzettende bemoediging.

We hebben drie van haar kinderen mogen ontmoeten, echt schatjes. Maar deze schatten kunnen niet altijd kind zijn, hebben niet alle dagen te eten en kunnen soms maandenlang niet naar school, want daarvoor moet veel schoolgeld betaald worden en dat is er niet altijd… ook moeten ze helpen om sieraden te maken - zodat er brood op de plank komt. Als er meer sieraden verkocht werden, zouden Mary’s kinderen wel naar school kunnen en kunnen er nog meer weeskinderen en vrouwen met HIV/AIDS geholpen worden.

Wendy is inmiddels trotse bezitter van verschillende van deze sieraden (dankjewel Willem) en we kunnen jullie verzekeren; ze zijn uniek! Niemand in Nederland heeft zulke sieraden op zo’n bijzondere manier en met de hand gemaakt! En je kunt de kleuren matchen met de kleuren van je kleding! Ja, jullie begrijpen het al… als jullie in het bezit willen komen van zulke exclusieve sieraden uit Afrika, neem dan vandaag nog contact op en wij zullen ze in februari mee naar Nederland nemen! In deze “meestal donkere maand” in Nederland - kun jij jezelf (of anderen uit je omgeving) dan verwennen met een prachtsieraad uit Soedan in de wetenschap dat je daar een familie uit Afrika mee ondersteund die op hun beurt weer weeskinderen en vrouwen met HIV/AIDS ondersteunen…

Open deze bijlage voor meer details en manieren om te bestellen en foto’s van de sieraden!

Op = op is er niet bij, want Mary maakt gewoon weer nieuwe, en we hebben ook al extra bagage aangevraagd, dus schroom niet en maak deze mensen en jezelf (en/of vrienden en familie) gelukkig!

Hoewel we al een keer onze functieomschrijving hebben genoemd hier op onze website, kan er in korte tijd veel veranderen en komen er soms andere taken op je bordje, dus het leek ons goed jullie even een update te geven over waar we nu precies mee bezig zijn…

We zitten op het moment in Nairobi en hopen volgende week maandag weer via Lokichoggio naar Malakal te vertrekken… Het plan was om vorige week al naar Malakal te gaan, maar vanwege het onverwachte vertrek van een collega heeft het management Willem gevraagd deze rol “tijdelijk” over te nemen. Met deze rol als Programme Support Manager is Willem verantwoordelijk voor alle basiskampen van Medair en rapporteren de base managers (Willem is zelf een base manager geweest in Malakal vorig jaar) aan hem. Vandaag heeft hij een gesprek gehad met zijn leidinggevende en besloten is dat Willem deze functie compleet op zich zal nemen tot een nieuwe kandidaat is gevonden. Dit houdt in dat hij het hele logistieke gedeelte aanstuurt en daarbij ook de budgetten in de gaten houdt en nieuwe plannen voor de verschillende basiskampen uitwerkt.

Dit alles betekent voor Willem een hoop extra werk, maar wel veel interessant en uitdagend werk, wat er voor zorgt dat Willem nog meer energie heeft (behalve in de avonduren… hahaha… we liggen allebei om tien uur moe in ons bed). Willem heeft inmiddels een prioriteitenlijst opgesteld en aan de hand daarvan kan hij zijn tijd goed indelen. Gelukkig brengt dit niet de implementatie van MSupply in de war en kan hij dit als het goed is ook nog voor het einde van het jaar afronden.

Wendy is op dit moment met allerlei verschillende dingen bezig en zit daardoor ook goed in ‘t werk. Personeelszaken vergt meer tijd dan aanvankelijk gedacht; maar aangezien Wendy het erg leuk vindt om zo nog intensiever, zij het indirect met de Soedanese medewerkers bezig te zijn - is dit geen probleem. Op dit moment vragen vooral de herindeling van de salarisschalen en nieuwe regels in de contracten een hoop aandacht. Ook zijn er in Melut veel problemen met de lokale medewerkers (graag gebed hiervoor) en zal Wendy daar binnenkort een grote bijeenkomst plannen samen met de plaatsvervangend landen directeur (Wendy’s leidinggevende) om hier weer wat orde op zaken te stellen. Dit is niet makkelijk in een andere cultuur. Gelukkig hebben we een aantal Soedezen die onze “Westerse” instelling wel beter begrijpen en ons helpen om de twee samen te voegen tot een acceptabel geheel.

Hoewel we jullie vaak al heel veel positieve verhalen verteld hebben over onze Soedanese medewerkers, beseffen we dat we in Malakal ook heel erg gezegend waren met onze medewerkers. In Melut blijkt het niet altijd even makkelijk te zijn ze te begrijpen en sommige mensen zijn het gewoon niet gewend zulke lange dagen te werken en klagen over hun salaris. Dat is moeilijk, want we weten dat er ook nog heel veel mensen zijn zonder baan, die het maar wat graag van hen overnemen, maar we weten ook dat deze mensen gewoon “proberen” zoveel mogelijk uit hun baan te ontvangen - wat niet gek is als je vaak hele families moet onderhouden. Het nadeel is dat vaak de “goeden” lijden onder de “slechten”. Maar dat is het uitdagende aan Wendy’s functie - ze is eigenlijk ook een soort bemiddelaar.

Naast alle personeelszaken is Wendy de documenten inzake de openbare veiligheid aan het updaten, en komt er weer een belangrijke rapporteringsperiode aan, waarbij we onze donoren weer moeten updaten over onze programma’s. Ook start het “proposal-seizoen” weer, waarin we onze donors nieuwe voorstellen doen om zo de financien van volgend jaar te waarborgen. Een spannende, maar hoopvolle tijd.

Zo, nu zijn jullie weer een beetje op de hoogte!

Buiten het feit dat Willem in ieder geval terug moest naar Nairobi vanwege de overdracht met de collega die inmiddels vertrokken is, hebben we het idee dat we ook voor een andere reden in Nairobi zijn. We hebben namelijk een fantastisch mooie Sudanese vrouw ontmoet, wauw wat een hart en wat een verhalen - die nu in Nairobi probeert rond te komen, zodat haar kinderen naar een goede school kunnen! Maar daarover meer in een volgende blog.